بحثى دربارهء آيهء تبليغ « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ؛ اى پيامبر ! آنچه را از سوى پروردگارت بر تو نازل شده ، برسان و اگر چنين نكنى ، رسالتش را نگزارده‌اى و خداوند ، تو را از [ گزند ] مردم حفظ مىكند . خداوند ، كافران را هدايت نمىكند » . « 1 » پيامبر خدا به سال دهم هجرى حج گزارْد . او پيش از حركت به سوى حرم الهى ، دستور داده بود كه همگان را از قصد حجگزارىاش در آن سال ، آگاه كنند . بدين سان ، مسلمانان از راه‌هاى دور و نزديك ، آهنگ حج كرده بودند و از اين روى ، جمعيت عظيمى به هم آمده بود . در آن هنگامهء عظيم ، پيامبر صلى الله عليه و آله بارها با مردم ، سخن گفت و در خطبهء بلند روز « عَرَفه » بر بقاياى فرهنگ و معيارهاى جاهلى خط بطلان كشيد و مردمان را به استوارگامى در راه حق و بنا نهادن زندگى بر اساس معيارها و ارزش‌هاى الهى فرا خوانْد و بر چنگ زدن به كتاب الهى و سنّتِ عترت خويش تأكيد كرد . مسلمانان از حج بازگشته‌اند و راهى آبادىها و شهرهاى خويش‌اند . در آستانهء وادى « خُم » ، فرمان الهى ، رسول امين را با قاطعيت تمام ، خطاب مىكند كه : « اى پيامبر ! برسان » . آهنگ آيه ، تأكيد و تنبّه‌هاى آن ، و نيز تهديد و پافشارى جدّى بر رساندن پيام‌ها ، همه و همه نشانگر آن است كه پيام ، بسى مهم است و از ديگر سوى ، ابلاغ آن ،

--> ( 1 ) . مائده : آيهء 67 .